مهاجرت

Photo by Cate Kerr of Beyond the Fields We Know 

امشب رنگ و شکل ماه آسمون، مثل همین ماه توی عکس بود

...

هنگامی که دورم، بی تابم

و

وقتی نزدیکم

آزرده خاطر و ملول

با ریشه 

یا بی ریشه ام من

متعلقم

یا بی تعلقم من

...

دوهوایم

این جایم 

و 

قلبم، آن جاست

آن جایم

و

فکرم، اینجا

کجایم من

روی زمینم

یا که نه، در آسمانم

هیچ جا نیستم 

من

...

حرفی با تو

هرگز در زندگی التماس نکردم

تو هم التماس نکن

نازنین

نمی خواهم بشکنی

بزرگ بمان 

و 

استوار

گام های بی صدا

هر بار که نزدیک پنجره خانه ام می شوی 

صدای قدم هایت را از پشت دیوار این خانه می شنوم

دانستن اما خاموش ماندن خیلی بهتر از ندانستن و سخن گفتن است

روزهای گم

نشسته است پائیز وار

این شهر یخ زده

در خیال خیس لحظه هایم

آن قدر که

من

روز تولد تو را فراموش می کنم

من 

تقویمم را گم  می کنم

The fish who saved my life

...

The fish who saved my life

یکی از داستان های ملانصرالدین

by PAULO COELHO on OCTOBER 9, 2012

شمس لنگرودی

باران کنار چمن می روید

و عنکبوت ها و مورچه ها

دلتنگ اند

اخمت را باز کن

کاربافک غمگین

فکر می کنی که جهانی را آب برده است

اخمت را باز کن

و به آواز پرندگان گوش ده

و بگو آب روشنایی است

اشک های خدا روشنایی است

ویرانی خانه ها روشنایی است

...

باران کنار چمن می بارد

و عنکبوت ها و مورچه ها

دلتنگ اند

-----------------------------------

از مجموعه ملاک خیابان ها

... شمس لنگرودی

فضیلت های ناچیز

تا آن جا که مربوط به تربیت بچه ها می شود، فکر می کنم که به آن ها نباید فضیلت های ناچیز، بلکه بزرگ را آموخت. نه صرفه جویی را بلکه سخاوت را و بی تفاوتی نسبت به پول را. نه احتیاط را، بلکه شهامت و حقیر شمردن خطر را. نه زیرکی را، بلکه صراحت و عشق به واقعیت را. نه سیاست بازی را، بلکه عشق به 

همنوع و فداکاری را. نه آرزوی توفیق را، بلکه آرزوی بودن و دانستن را

...

________

ناتالیا گینزبورگ

ترجمه: محسن ابراهیم

لوئیس بورخس

همواره به دنبال عشق ورزیدن است که حس آرامش از راه می رسد

...

وقتی نمی ترسیم ، آسوده خاطریم

معجزه

  ...

 می شه جور دیگه هم زندگی کرد. این  " ویدیو  " را ببینید ، تا حالا هفت میلیون وپنج هزار و دویست و شصت بیننده داشته، شما شصت و یکیمین نفر باشید، وحشتناک زیباست... نمی تونید چشم ازش بردارید، نسبت به اطراف مون آگاه باشیم و  و با روح همراه مان هم آوا، باورش کنید، واقعیت شگفت انگیزی پشت این تصاویر است، آن را با تمام وجودتان کشف کنید 

تماماً مخصوص

می دانی مامان؟  تقدیر همیشه در راه است، مثل گلوله ای که زندگی به سوی مرگ پرتاپ می کند؛ بی آن که بداند قلب خود را نشانه گرفته. و آدم حائل است و بی خبر. وقتی تقدیر بر سینه اش نشست، آرام می گیرد؛

...

هیچ وقت مامان را به آن زیبایی ندیده بودم. گفت: " این جا دست فلک هم به تو نمی رسد، دست هیچ کس به تو نمی رسد." و با اقتدار توی اتاق قدم زد. در تب می سوختم. فکر کردم که تقدیر مثل گلوله همیشه در راه است؛ گاه پنج دقیقه دیر می رسی گاهی زود، مسیر زندگی ات عوض می شود. می توانستی مرده 

باشی، و هنوز زنده ای

_________________-

تماماً مخصوص: عباس معروفی

ایران درودی

انسان هایی که سپاس خوشبختی را دارند، شاعرانی هستند که با "واژه های لحظات 

زندگی" شعر می گویند

ایران درودی

________________

تابلو: اثرایران درودی