وقتی مینویسم حال بهتری دارم. نوشتن مانند دوباره و حتی چند باره زندگی کردن است. انگار دوباره بدنیا میآیم و از نو میبینم و میشنوم و با افراد جدیدی ملاقات میکنم. نوشتن نیروی مضاعف به من میدهد تا با ناملایمات و تاملات روحی
که همواره و کم و بیش با انسانها و از جمله خودم همراه است، کنار بیایم
